Przekroju recenzja naszej „Wyliczanki” ze zdjęciami z warsztatów 4×3 (a także American Dream Agnieszki Rayss i innych fotograficznych książek, które niedawno wyszły – „Restauracji” i Łozińskiego i Staniszewskiej i „Fotografii” Piotra Sawickiego). Bardzo fotograficzne 2 strony (nr 11 z 12 marca).

Ewelina Lasota i Tomasz Wiech, nasza krakowska znakomita odnoga, zaprezentują Wyliczankę i opowiedzą w Krakowie, jak to było latem. ZAPRASZAMY! 16 MARCA, godz. 20, Klub Literki, Berka Joselewicza 21, Kraków

Spotkanie z książką Wyliczanka w warszawskim Zakładzie.

Spotkanie prowadziła Agnieszka Wójcińska, posadzona pod ścianą dziecięcych zdjęć.

Próbki naszych opowieści o lecie można posłuchać w radiowej Czwórce.

Dziękujemy za odwiedziny! Już wkrótce spotkania w całym kraju.

„Wyliczanka” powędrowała w Bieszczady!!!

Okołoświąteczne prezenty: w Kamiennym Moście już też widzieli „Wyliczankę”! Zaraz po Świętach książki wędrują w Bieszczady. A potem do podbicia zostanie już tylko stolica – zaprosimy do Zakładu, czyli praskiej siedziby Sputnika. Szczegóły wkrótce!

„Wyliczanka” to książka, która powstała ze zdjęć wykonanych podczas naszych letnich warsztatów. Świeżo odebrana z drukarni, wypełniająca zapachem drukowanego papieru samochód i przedział kolejowy ruszyła wraz z fotografami i animatorami w Polskę do swoich Autorów.

Kartony wypełnione książkami, każda po 300 stron (480 gram) fotografii, pojechały już do Grabowa, Gołdapi, Dubeninek i do Godowa.

Było oglądanie, oklaski, wzajemne wpisywanie dedykacji i autografów i dużo, dużo uciechy.

Kolejne spotkania:

22 grudnia: Kamienny Most (Zachodniopomorskie)

27 grudnia: Polana (Bieszczady)

Prezentacjom książki towarzyszą projekcje krótkiego video prezentującego letnie przygody. Znów poszły w ruch rzutniki, sale kinowe, prześcieradła i biblioteczne krzesła. Po premierach w terenie viedo pojawi się także na blogu.

Poniżej kilka przykładów zdjęć na temat – Pamiątka Rodzinna. W zdjęciach pamiątkowych nie ma reguł. Nie ma lepszych czy gorszych ujęć. Ważne jest tylko kogo lub co chcemy zapamiętać. To również ten typ zdjęć, który z czasem zyskuje na wartości bo wszystko się zmienia, a to co na fotografii pozostaje takie jakim było w momencie naciśnięcia spustu migawki. To taka nasza przenośna pamięć i dokument czasów. Warto więc fotografować i zapamiętywać nie tylko najważniejsze wydarzenia rodzinne, ale również i codzienność.

Aneta z Polany. – Klasyczny portret. Mama Anety w niedzielne popołudnie.

Ania z Lutowiska. Bardzo fajny pomysł. Ania, sfotografowała portrety ojca i brata noszone w swojej portmonetce.

Kamil z Polany. Sfotografował swoją mamę przed jej sklepem z pamiątkami.

Marta z Polany. Portret kuzynki, która wpadła w odwiedziny.

Sebastian z Polany. Proste i czyste w formie zdjęcie kuzyna i swojej siostry po niedzielnym obiedzie.

Kamil Witek/Godów. Często najpiękniejszy człowiek jest kochanym przez Was człowiekiem. Kamil zrobił zdjęcie bardzo pięknej mamie. Widać na nim nie tylko urodę mamy ale też ciepłe uczucia Kamila do niej. Magia fotografii polega na tym, że „pokazuje” nasze uczucia do kogoś, komu robimy zdjęcie. / Andrei

Dawid Wojciechowski/Gierałtowice. Autoportret Dawida.Bywa i tak, że najpiękniejszy człowiek to ja sam./Andrei

Daniel Zębala/Gierałtowice.  Czasem ciężko zdecydować, kto jest najpiękniejszym człowiekiem. W takiej sytuacji portret grupowy jest jakimś rozwiązaniem, bo pokazuje wszystkich pięknych na raz. A , jak wiadomo, dziewczynom bardzo podobają się  sportowcy / Andrei

Iwona Witak/Godów. Kolega, który mieszka obok, ma uśmiech, który na fotografii super wychodzi. Jest bardzo pozytywny, a sfotografowany w ulubionej koszulce, która super gra z tłem, naprawdę robi go najpiękniejszym. /Andrei

Kinga Trafiał/Godów. Zgadzam się, że fotograf, to zawsze najpiękniejszy człowiek w każdej miejscowości / Andrei

Uwaga uwaga, ostatnie zadanie: Michał Łuczak i Adam Pańczuk zapraszają do sfotografowania swojej rodziny.

Prosimy o nadsyłanie zdjęć podpisanych: imieniem i nazwiskiem dziecka, miejscowością i tematem (np Klara Dobrowolska/Kraków/idzie jesień) na adres: info[at]sputnikphotos.com DO 15 WRZEŚNIA 2011.

Efekty trzeciego zadania już wkrótce na blogu – dziękujemy za nadesłane zdjęcia!

Michał /Gołdap
Michał postanowił zostać portrecistą. Sfotografował swoich rodziców. Zrobił im piękny, poranny portret. Nie kazał przebierać się w odświętne stroje, nie ustawiał za bardzo. Po prostu zrobił zdjęcie. Uchwycił atmosferę wolnego, sobotniego poranka./Tomek

Justyna Prochasek/Łaziska Rybnickie
Justyna poszła w stronę śniadaniową. I byłaby to tylko bułka z masłem, gdyby nie pomidorowy pomysł… Justyna postanowiła zbudować śniadaniową kompozycję. Nie wystarczyło jej, że bułka leży na talerzu, a talerz na stole. Nie chciała tylko dokumentować, chciała kreować. Dzięki temu powstało zdjęcie, które śmiało mogłoby reklamować kampanię społeczną „Jedź zdrowo i smacznie!” /Tomek

Kuba/Dubeninki
Jedno zdjęcie, a dzieje się na nim tak wiele. Jest dziewczynka (zapewne siostra Kuby), księżniczka z Disnejowskiej baśni na pościeli i atmosfera różu i słodyczy. Zapowiada się dobry dzień. A jak widać na tym przykładzie dobre zdjęcia można zrobić kierując obiektyw w stronę najbliższych osób i fotografując pozornie zwykłe momenty. /Tomek

Kasia Ołów/ Dubeninki
Wstaję rano i…. wyglądam przez okno. Dzisiaj chyba wszystko w porządku, nic się nie zmieniło – podwórko wygląda tak jak wczoraj. I chyba jeszcze wszyscy śpią, bo nikogo nie widać. Nikt nie zrobił prania, bo sznurki na podwórku puste. Słońce świeci, ławka czeka – zapowiada się dobry dzień. /Agnieszka

Kinga Trafiał/Godów
Gdy rano wstaję, wyglądam przez okno i patrzę, co się zmieniło na świecie przez noc. Kinga zobaczyła dużo słońca i pajączka w kwiatach, który pracowicie utkał sieć.
Brawo dla Kingi za systematyczne przesyłanie zdjęć! Ciekawa jestem, jak sfotografuje najpiękniejsza osobę w Godowie…. /Agnieszka

Jan Brykczyński i Andrei Liankevich zapraszają do sfotografowania NAJPIĘKNIEJSZEGO CZŁOWIEKA W WASZEJ MIEJSCOWOŚCI.

Prosimy o nadsyłanie zdjęć podpisanych: imieniem i nazwiskiem dziecka, miejscowością i tematem (np Klara Dobrowolska/Kraków/idzie jesień) na adres: info[at]sputnikphotos.com DO 7 WRZEŚNIA 2011.

Efekty drugiego zadania już wkrótce na blogu – dziękujemy za nadesłane zdjęcia!

Wiktoria Zarych (9 lat) / Lublinowo. Chyba łatwo sie domyśleć dlaczego to zdjęcie dobrze ilustruje nasz temat. Wiktoria sfotografowała swojego wujka naprawiającego samochód. Gdyby Wiktoria sfotografowała tą scenę z daleka prawdopodobnie spod samochodu wystawałyby tylko nogi. Wiktoria podeszła bliżej i dosłownie wczołgała się pod samochód co pewnie nie było takie proste. / Rafał

Wiktor Grzesik (9 lat) / Kamienny Most. Domy, mieszkania, czasem nawet nasze pokoje, to miejsca które wydają nam się łatwo dostępne. Ale sprobujmy sfotografować mieszkanie czy pokoj sąsiada. To zadanie o wiele trudniejsze, nie każdy pozwoli nam zrobić takie zdjęcie. Musimy kogoś przekonać żeby nas wpuścił do siebie i nam zaufał. Dlatego takie miejsce pozornie proste czasem może stać się bardzo niedostępne. / Rafał

Mateusz Wiśniewski (9 lat) / Lublino. Spróbujcie przedrzeć się przez krzaki i pokrzywy uciekając przed komarami i na końcu znaleźć taki strumyk żeby można się w nim zanurzyć po kolana. To jest na 100% trudno dostępne miejsce. Szukajcie własnych ścieżek, nie chodźcie zawsze główną ulicą bo za rogiem możecie odkryć świat o którym nawet nie słyszeliście i nie wiedzieliście  / Rafał

Krzysiek Kliciński (12 lat) / Chociwel. Dostanie się do niektórych miejsc jest tak trudne, że praktycznie niemożliwe. Przynajmniej przy obecnym rozwoju techniki. Poza tym nie wszyscy rodzice puszczą swoje dziecko na wyprawę na obcą planetę, lub na przykład na Mount Everest. Ale takie niedostępne miejsca zawsze możemy sobie wyobrazić, zbudować i sfotografować, tak jak zrobił to Krzysiek. Na zdjęciu będą wyglądały prawie jak prawdziwe. / Kuba

Aleksandra Kawecka (12 lat) / Chociwel. Czasami nie ma co filozofować i wystarczy po prostu wejść na drzewo. / Kuba

W naszej wakacyjnej zabawie z fotografią Agnieszka Rayss i Tomasz Wiech proponują temat: GDY RANO WSTAJĘ jako zadanie domowe dla uczestników wędrownych warsztatów.

Prosimy o nadsyłanie zdjęć podpisanych: imieniem i nazwiskiem dziecka, miejscowością i tematem (np Klara Dobrowolska/Kraków/idzie jesień) na adres: info[at]sputnikphotos.com DO 31 SIERPNIA 2011.

Efekty pierwszego zadania już wkrótce na blogu – dziękujemy za nadesłane zdjęcia!

Wędrowne samochody wróciły do domu, ale letnia przygoda z fotografią wcale się nie kończy! Przecież wreszcie wyszło słońce!
Od dziś, w tygodniowych odstępach będziemy proponować TEMATY, które chętni uczestnicy naszych warsztatów mogą fotografować, jeśli mają taką ochotę i możliwość. Najciekawsze zdjęcia będziemy prezentować na blogu.

Każde dziecko może przysłać do nas 1 ZDJĘCIE będące odpowiedzią na temat wybrany w danym tygodniu. Zdjęcia należy wysłać na adres: info[at]sputnikphotos.com.

Harmonogram tematów i wysyłki:
17/08: Rafał Milach i Kuba Dąbrowski zadają temat: MIEJSCE, DO KTÓREGO NIEŁATWO SIĘ DOSTAĆ; termin nadsyłania zdjęć: 24/08
24/08: Agnieszka Rayss i Tomasz Wiech zadają temat; termin nadsyłania zdjęć: 31/08
31/08: Jan Brykczyński i Andrei Liankevich zadają temat; termin nadsyłania zdjęć: 8/09
8/09: Adam Pańczuk i Michał Łuczak zadają temat; termin nadsyłania zdjęć: 16/09

Jeśli nie masz swojego komputera albo dostępu do internetu, możesz przyjść do GOK lub biblioteki – ważne, żeby zdjęcia wędrowały po całym kraju!

Prosimy o tytułowanie maili imieniem i nazwiskiem dziecka, miejscowością i tematem (np Klara Dobrowolska/Kraków/idzie jesień)

Zaczęliśmy od szykowania zaproszeń – na paskach papieru z logo Sputnika pisaliśmy: „Pokaz zdjęć, sobota, 16:00, GOK w Gierałtowicach, Zapraszamy!”. Naprodukowaliśmy kilkadziesiąt. Podzieliliśmy się na trzy grupy i ruszyliśmy na spacer. Zadania były dwa – zapraszanie napotkanych ludzi na jutrzejszy pokaz oraz proponowanie, aby pozowali nam do zdjęć. Odwiedziliśmy kilka sklepów, boisko sportowe, urząd pocztowy, lodziarnię. Zaprosiliśmy policjanta, siostrę zakonną, panią urzędniczkę, kilka pań sklepowych, dziewczynę czekającą na autobus, pana na rowerze, dziewczyny grające w piłkę na boisku, pana z kosą. Uśmiechali się do zdjęć i mówili, że przyjdą.

Popołudniu oglądaliśmy zdjęcia. Rozmawialiśmy o kadrach, perspektywie, o uciętych stopach i o tym dlaczego zdjęcia bywają rozmazane. Wspólnie wybieraliśmy najlepsze klaty. Jutro spotykamy się o 13:00. Będziemy wieszać zdjęcia, robić podpisy i oczekiwać gości. Jeśli jesteś w pobliżu – wpadnij o 16:00 do GOKu w Gierałtowicach.

P.S. Wieczorem pani Lidia i pan Stanisław Pietrowscy zaprosili nas na prawdziwy śląski żurek. Pan Stanisław zabrał nas też na wycieczkę po okolicy. Były opowieści o kopalniach i górnictwie. Po powrocie był też prawdziwy, gorący prysznic. Dziękujemy za wspólny czas i za gościnę!

W końcu przyszło lato. Zdecydowaliśmy, że pierwsze spotkanie zorganizujemy w plenerze. Zaparkowaliśmy nasz wehikuł przed biblioteką i wokół, na trawie poustawialiśmy krzesła. I czekaliśmy.

Przyszli. Nie jesteśmy pewni, ale chyba była dziewiętnastka – ponieważ byli w ciągłym ruchu, trudno było policzyć. Przedział wieku – od pięciu do dziewiętnastu lat. Słabo? Część z nich przyszła z Gierałtowic, a część przyjechała z Gliwic – razem z panem Arturem, ze świetlicy. Rozpierała ich energia. Było intensywnie i strasznie fajnie. Nazwaliśmy się „Freestyle Foto”. Mamy swój kodeks i zbiór autoportretów. Nauczyliśmy się obsługiwać aparaty i eksperymentowaliśmy z perspektywą. Graliśmy w piłkę i malowaliśmy kredą po chodniku. Jedliśmy kanapki i rozmawialiśmy. Potem poszliśmy na spacer. Zadanie było trudne – każdy Freestylowiec fotografował cały alfabet od A do Z (A jak asfalt, B jak bocian, C jak ciastko…) oraz jedną, nieznaną osobę spotkaną po drodze. Po drodze złapał nas deszcz, ale się nie przestraszyliśmy. Wróciliśmy do biblioteki (Z – zmokłe kury).

Wysychając, oglądaliśmy zdjęcia. Było dużo śmiechu, oklasków i zaskoczeń (J jak ja, Ś jak ślina, Z jak zwolnij). Jutro ma padać, ale po dzisiejszym dniu nic nam już nie straszne.

C jak ciastko

G jak grzywka

W jak wiewiórka

L jak loki

Cały korytarz biblioteki wypełniły 33 zdjęcia 11 autorów. Podpisy – poważne, zabawne, historyjki i skojarzenia dopowiadają ciąg dalszy. Na wstępie zawisło grupowe zdjęcie i informacja o wystawie. Czegoś takiego ten korytarz nie widział. Panie z biblioteki – sądząc po minach – chyba też nie! Dwa dni intensywnej pracy, a efekt – jak po dwóch tygodniach.

Na górze strych z niskim stropem, podłogą z płyt wiórowych i ze skosami z nieoheblowanych desek. Wymarzona przestrzeń na podsumowanie warsztatów fotograficznych – roboczych, krótkich, ale intensywnych i niecodziennych. Salę oświetliliśmy dwoma lampami studyjnymi. Wszystko było gotowe.

Punktualnie o 17 korytarz był już pełen ludzi – rodzice, przyjaciele, dziadkowie. Wielu z nich znaliśmy zezdjęć. No i gwiazdy wieczoru – autorzy. Wszyscy oglądają zdjęcia, czytają podpisy. Odszukują znane miejsca, rozpoznają osoby na zdjęciach. Kilka minut po 17 Kamil przywitał wszystkich gości. Poszliśmy na strych obejrzeć prezentację. Zabrakło miejsc siedzących. Obejrzeliśmy film, pokaz zdjęć. Było ekstra. Dziękujemy! I trzymamy kciuki za Wasze plany i kolejne działania!

W Skrzyszowie przewodniczkami są Julia i Edyta. Spotykamy pana z kosą, zakonnicę, oglądamy widoki z najwyżej położonego miejsca w całej gminie. W Krostoszowicach Tomek zaprowadził nas do niezwykłego miejsca, które nazwał „ranczem księdza” – to miejsce spotkań, pełne małych, samodzielnie kleconych kapliczek, oczek wodnych i pomostów. Są tam papugi, kajaki i miejsce na ognisko. A wszystko to ksiądz buduje i organizuje w wolnych chwilach. W Gołkowicach spotkaliśmy strażników miejskich, którzy poczuli się zaszczyceni naszą prośbą o pozowanie do portretu. Kamil zaprowadził nas też do wiejskiego ośrodka kultury, w którym jest prawdziwe kino, a panie kucharki przygotowywały potrawy na jutrzejsze przyjęcie.

Popołudniu obejrzeliśmy zadanie domowe ze wczoraj – kolejne portrety sąsiadów oraz fotografie tego, co jest ważne. Na zdjęciach byli rodzice, przyjaciele, skuter, królik, rybka Hugo i porcelanowy słonik. Podzieliliśmy się na grupy i poszliśmy zwiedzać Godów. Są tu stawy, bar, bieżnia, skatepark i policjanci, którzy tak jak strażnicy miejscy – chętnie pozują do zdjęć.

Poznaliśmy pana Franka, który prowadzi w bibliotece kółko fotograficzne. Pani Bożena przychyla nam nieba i pożycza wszystko, o co poprosimy. Koncepcja się rozrasta. Odkryliśmy w bibliotece wspaniałe miejsce na jutrzejszy pokaz zdjęć. Teraz wybieramy, drukujemy, montujemy. Bądźcie jutro – o 17:00 w bibliotece w Godowie.